ಕನ್ನಡ ಸಿನೆಮಾದ ಮಣ್ಣಿನ ಸುವಾಸನೆ, ಬದುಕಿನ ಕಠಿಣ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳೋ ಪ್ರಯತ್ನ — ಇದೇ Vanya ಚಿತ್ರದ ಆತ್ಮ. ಒಬ್ಬ ವಯಸ್ಸಾದ ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕಿನ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಆಧರಿಸಿಕೊಂಡು, ಬಲವಂತದ ಸ್ಥಳಾಂತರದ ವಿರುದ್ಧ ಅವನು ನಿಲ್ಲೋ ಕಥೆ ಇದು. ಇದು ಸಿಂಪಲ್ ಸ್ಟೋರಿ ಅಲ್ಲ… ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲೇ ನಡೆಯೋ ನಿಜ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇಡುವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಯತ್ನ.
ಈ ಚಿತ್ರ tribal ಜನರ ಮೇಲಿನ ಅನ್ಯಾಯ, ಅವರ ನೆಲ-ಜೀವನ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳೋ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕಠಿಣ ಮುಖವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಕೃತಿಯ ಜೊತೆ ಬದುಕೋ ಜನರನ್ನು ಬೇರುಸಹಿತ ಕಿತ್ತುಹಾಕೋ ನೋವು ಏನಿರುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದನ್ನ Vanya ತುಂಬಾ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದೆ ಅಂತ ವಿಮರ್ಶೆಗಳು ಹೇಳ್ತಿವೆ.
ಚಿತ್ರದ ಹೃದಯ ಅಂದ್ರೆ ಆ ವೃದ್ಧನ ಪಾತ್ರ. ಅವನು ತನ್ನ ನೆಲ, ತನ್ನ ನೆನಪು, ತನ್ನ ಗುರುತು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಮಾಡೋ ಹೋರಾಟ — ಇದು ಕೇವಲ ಅವನ ಕಥೆ ಅಲ್ಲ, ಒಂದು ಸಮುದಾಯದ ಧ್ವನಿ. ಆ ಭಾವನೆಗಳು ತುಂಬಾ ನಿಜವಾಗಿಯೇ ತಟ್ಟುತ್ತವೆ… ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮನ್ನೇ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿಸುತ್ತವೆ.
ಆದ್ರೆ, ಸಿನಿಮಾ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಒಂದೇ ರೀತಿ ಹಿಡಿತ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಮಾತು ಕೂಡ ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿದೆ. ವಿಷಯ ತುಂಬಾ ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್ ಇದ್ದರೂ, ಕೆಲವೆಡೆ ಕಥೆ ನಿಧಾನ ಆಗೋ ಫೀಲ್ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ರೂ ಅದರ ನೈಜತೆ, ಹೇಳೋ ಉದ್ದೇಶ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ನಡುವೆ, Vanya 16ನೇ Dada Saheb Phalke Film Festival 2026ಕ್ಕೆ ಅಧಿಕೃತ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿರುವುದು ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯ. ಇದು ಸಿನಿಮಾ ಗೆದ್ದದ್ದು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ… ಕನ್ನಡ ಕಥೆಗಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಗೌರವ, ನಮ್ಮ ಮಣ್ಣಿನ ಕಥೆ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕೇಳಿಸೋ ಅವಕಾಶ.
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ Vanya ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್ ಸಿನಿಮಾ ಇರಬಹುದು ಅನ್ನೋದು ಬೇಡ… ಆದರೆ ಇದು ನೋಡಲೇಬೇಕಾದ ಸಿನಿಮಾ. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಟ್ಟೋದು, ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿಸೋದು, ಮತ್ತು ನಿಜ ಜೀವನದ ನೋವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ತೋರಿಸೋದು — ಇದೇ ಇದರ ಶಕ್ತಿ.
“ನೆಲ ಕಳೆದುಕೊಂಡವನ ನೋವು… ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡ್ರೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಾಗೋ ಕಥೆ”
